Brutal honesty in Groningen

Ik geloof dat deze beelden niet zo mooi zijn, maar wel de rauwe weer-werkelijkheid van vandaag tonen 🙂 Dag 6 van m’n Mooiste Boom Wandel10daagse 2019 leidde naar het Hogeland van Groningen alwaar ik na het door mij geliefde Winsum bezocht te hebben, wandelde van Eenrum naar Baflo en daarna de Kabouterboom van Saaxumhuizen bezocht. Filmer Ruud was er vandaag niet bij, dus daarom zelf wat meer bewegend beeld geschoten!

In Winsum begon denk ik ooit op het Pieterpad mijn liefde voor grote bomen, daar bij de twee kastanjes voor Huyze Obergon. Altijd fijn om daar weer even langs te gaan. Ik wachtte tot een grote bui overgetrokken was en liep toen langs deze bomen naar de bushalte, alwaar ik de bus naar Eenrum nam.

In de auto bij Bartke en Patricia van de Werkgroep Bomen Groningen werd ik telefonisch geïnterviewd door RTV Drenthe voor hun ROEG-rubriek. Even een mooi pleidooi voor het belang van het behoud van biodiversiteit kunnen houden. Morgen loopt er blijkbaar ook een tv-ploeg mee tijdens de Wandeling Drenthe: Zeegse e.o. ‘De Mysterieuze Jeneverbes’!

De Kabouterboom is een oude es die al eeuwen weerstand biedt tegen de straffe Groningse wind. Hij heeft onderin een holte waarin kinderen vroeger schuilden voor de regen. De boom heeft wat last van de essentakziekte, maar lijkt in staat om de schimmel te isoleren in bepaalde takken waardoor hij het loodje niet legt.

Patricia en Bartke leerden door de nominatie de 100-jarige dame die naast de boom is opgegroeid kennen en haalden zo haar herinneringen over de boom weer naar boven. De dame stierf ergens de afgelopen maanden, haar rouwstoet ging stapvoets langs de boom.

Bij de boom treffen we Bert Plaat van de Bomenstichting. Ik werd naar hem doorverwezen door oud-collega’s van IVN Groningen. Bert is, na een werkzaam leven in de boomverzorging, naast IVN’er ook vrijwillig inspecteur voor het Monumentale Bomenregister van de Bomenstichting en wilde deze boom wel inspecteren met ons. Hij leerde Patricia en Bartke meer over de boom en ik luisterde mee en mocht ook helpen bij het opmeten.

In de auto terug vertelden Bartke en Patricia over hun hyperlokale activisme tegen de in hun ogen ongecontroleerde en vaak onterechte kap van grote bomen in het Hogeland. De voor het gebied karakteristieke essen worden door vrees voor de essentakziekte soms zelfs preventief gekapt en dit heeft een grote verarming van het traditionele landschap tot gevolg. Bosjes en struikgewas zijn de laatste decennia in rap tempo verdwenen ten gunste van de grootschalige monoculturen in de akkerbouw en melkveehouderij. Beide dames maken zich grote zorgen over het verlies aan biodiversiteit en voor hen is de nominatie van deze es de start van meerdere activiteiten om aandacht te vragen voor het belang van bomen in hun landschap.

Na een fijn kopje thee thuis in Patricia’s geweldige en enorme tuinreservaat in Ezinge nam ik de bus terug naar Winsum. De chauffeur bleek een pelgrim die zich ook zorgen maakte over zijn landschap en zeker op de Kabouterboom ging stemmen.

De Linde van de Liefde op Roggebotstaete

Dag 5 van m’n Mooiste Boom Wandel10daagse 2019 bracht me naar Ecologisch Landgoed Roggebotstaete in Gemeente Dronten waar m’n oud-PostNL-collega Lennard ons rondleidde en natuurlijk liet kennismaken met ‘De Scheve Linde’, de voor De Boom van het Jaar 2019-verkiezing genomineerde boom voor de Provincie Flevoland!

Lennard en ik werkten samen in 2009/2010 en sindsdien hebben onze paden zich regelmatig gekruist in het duurzaamheidswereldje. Lennard ging na Post aan de slag bij Roggebotstaete en ontwikkelde als oprichter, samen met inmiddels vele anderen, het landgoed tot waar het nu staat: een aanstormend ecologisch (voedsel)paradijs voor natuur, dier en mens.

Roggebotstaete ligt op het Roggebotzand, een zandbank voor Kampen die ooit werd gevormd door de IJssel. Dit is dus zand, en geen klei. Daarom is hier bij de inpoldering van de Noordoostpolder gekozen voor een bosbestemming ipv landbouw. Op deze locatie werden lange tijd alle bomen voor de provincie Flevoland gekweekt. Toen er begin deze eeuw hectares van de boomkwekerij beschikbaar kwamen is uiteindelijk landgoed Roggebotstaete ontstaan.

Lennards rondleiding voerde ons langs een heerlijke ‘boszaal’, composttoiletten, bosvarkens, kraakheldere sloten, het voedselbos dat werd ontworpen door Wouter van Eck, de genomineerde boom, de gecrowdfunde bijenstal, het in aanbouw zijnde Slot Roggebot (strobouw!), de klassieke wijnkas, een prachtige moestuin, mooie schapen en de tiny houses die hier sindskort (oa vanuit de Rotterdamse Tiny House Academy) staan.

Werkelijk heel bijzonder om de ontwikkeling (fysiek én sociaal) van deze plek te mogen zien! Zo benieuwd hoe het hier over 10 jaar is….

Ik had een hele mooie dag met oude, en nieuwe vrienden. Wat een rijkdom!

PS Flevolanders! Stemmen op De Scheve Linde kan nog tot 16 oktober 12:00 via www.deboomvanhetjaar.nl

Ow, Middelburg – Wat ben je mooi!

Vandaag kruip door sluip door in Middelburg met Johan Antheunisse van IVN – Walcheren! Dag 4 van mijn Mooiste Boom Wandel10daagse 2019 was een stadsnatuurwandeling door een stad die wat mij betreft qua natuur/cultuur-balans weinig gelijken kent in Nederland. Dit is een historische binnenstad die zo mooi is qua gebouwen én qua natuur, dat het er naast prachtig ook heel goed toeven is/moet zijn.

De genomineerde Rode Beuk met Moeilijke Voeten was prachtig, maar dat was de eeuwenoude Vleugelnoot ook! Allerlei andere bomen op de route waren ook niets minder dan indrukwekkend.

Johan is een vat vol cultuur- en natuurkennis en dat leverde een zeer informatieve wandeling op voor de groep. Mijn hoofd zit momenteel geloof ik een beetje te vol om heel veel terug te halen, maar het zal morgenochtend na defragmentatie wel weer terug komen 🙂

De Zeeuwen kunnen nog wel wat stemmen gebruiken, dus ken je Zeeuwen die graag op hun eigen boom willen stemmen óf vind je deze nu al het allermooist aarzel dan niet om te stemmen op www.deboomvanhetjaar.nl – zoals Rianne vandaag al schreef: ‘Door op één van de bomen te stemmen, versterk je eigenlijk alle bomen.’

Mooie gesprekken in Brabant!

Gisteren voor m’n Mooiste Boom Wandel10daagse 2019 een heerlijke boswandeling gemaakt door de Brabantse Kempen (bekend van Guus Meeuwis, je weet wel) op Landgoed Ten Vorsel. Bestemming was de bekende Heksenboom, de genomineerde voor De Boom van het Jaar 2019-verkiezing van SBNL Natuurfonds.

Vanuit Vlodrop in Limburg reisde ik maandagavond via Eindhoven naar Bladel. Het laatste stuk was een busrit van 50 minuten met een stadsbus, zo kom je nog eens ergens! Vooral de diverse tabaksbedrijven langs de route vielen me op. Ow en het dorpje ‘Duizel’, mooie naam voor een dorp. M’n Airbnb bevond zich aan het ‘Veilig oord’, een villawijk aan de noordrand van Bladel. Alwaar in de ochtend een dame die de hond van haar zoon uitliet mij al toonde dat de bomenverkiezing hier leeft, ze wist zeker van de boom en ook van de verkiezing! Datzelfde gebeurde trouwens ook toen ik laatst op het terras in Amsterdam zit en in gesprek raakte met een dame die uit Bladel bleek te komen en de Heksenboom ook kende.

Bladel is trouwens een leuk plaatsje met fijne horeca en een boel middenstand, en heerlijke natuur om de hoek dus ook. Op de Markt nuttigde ik een heerlijke pokebowl/salade en trof daar de eerste meewandelaar uit het netwerk van Marije van der Park: voedselbosman + boomprofessor Simon! Ook filmer Ruud was inmiddels gearriveerd, en verderop zagen we ook al een boswachter-type met een bescheiden en legitieme PChooft-trekker klaar staan!

De man was Jan Rots, regiomanager danwel boswachter bij Bosgroepen-Zuid. En nadat ook twee dames uit het netwerk van Marije + hun beider zoontjes én Douwe Korting van Herenboeren zich bij ons hadden aangesloten gingen we op pad.

Jan is een geweldige verteller met super veel kennis. Tussen de foto’s zitten twee filmpjes. In het ene filmpje vertelt hij over de bomensterfte op Landgoed Ten Vorsel door de snel veranderende weersomstandigheden en op het andere filmpje vertelt hij over de legende van de Heksenboom.

Enthousiast vertelde hij ook over Living by Nature toen we door het stuk bos liepen waar op dat moment een cursus gericht op kunnen overleven in de natuur bezig was. Compleet met ‘zeemachtige’ dierenhuiden die hingen te drogen! Jans collega vertelde me later dat ze het landgoed mede draaiende houden door dit soort verhuur + de verhuur van de schoolaccomodaties gericht op kinderen die ver van de natuur wonen.

De Heksenboom is een prachtige beuk met zeer grillige vormen en je kan aan de achterkant de wortels heel mooi zien. Omdat de vele bezoekers de bodem dichtslaan, is er een hek om de boom heen geplaatst ter bescherming. Wat ik achteraf vooral ook bijzonder vind is hoe de legende over Zwarte Kaat de boom voor me tot leven bracht.

Douwe en ik hadden elkaar ooit gesproken bij een event van de Voedselfamilies Zuid-Holland, maar volgen elkaars activiteiten online best intensief (hij deed deze zomer hele toffe projecten in IJsland en Schotland gericht op herbebossing). Daarom super leuk om eens in het echt te connecten! Op de terugweg van de Heksenboom hadden we een geweldig gesprek over landbouw, Herenboeren, #pleidooivoorplek en nog veel meer. Helaas had Ruud net de geluidsopname uitgezet, anders had ik hier m’n eerste podcast gepresenteerd 🙂

De foto’s staan hier.

Dag 2: De Oude Dame van Vlodrop

Dag 2 van m’n Mooiste Boom Wandel10daagse 2019! Je bent eigenlijk in no-time in Limburg: van Rotterdam Centraal naar St. Odiliënberg in dik twee uur.

Bever- en wolvenkenner Wim Tegels en gelukscoach en cultuurhistoricus Louis op de Kamp pikten me op bij de bushalte in St. Odiliënberg, alwaar ook de voorzitter van het bestuur van SBNL Natuurfonds, Frederik Nijpjes, me een mooie wandeling kwam wensen.

En alweer was de realisatie: wat gaat een plek toch leven door wat lokale kenners erover vertellen. Daarbij geldt ook: HOE ze erover vertellen.

Vanaf St. Odiliënberg liepen we via het rivierdal van de Roer naar Herkenbosch en daarna naar Vlodrop waar we de genomineerde boom bezochten. We dronken er een borrel samen met wethouder Eugenie Cuijpers van de Gemeente Roerdalen.

Wim vertelde onderweg volop over de natuur in het dal van de Roer (die overigens bij Roermond de Maas in stroomt). Deze rivier mag voor een groot deel vrij meanderen in dit dal en op een aantal plekken waar we stonden kan je dus na de winter niet meer staan omdat de rivier daar bezit van neemt. We hadden onderweg een mooi gesprek over het verschil tussen natuurbehoud en natuurontwikkeling. Dit is te vergelijken met het verschil tussen duurzaamheid/sustainability en de regeneratieve aanpak. Het gaat over het verschil tussen je enorm inspannen om te behouden wat je hebt en het leven in haar ontwikkeling ondersteunen, erin participeren. Het laatste leerde Charles Eisenstein ons de afgelopen dagen ook. Volgens Wim is ARK Natuurontwikkeling een van de weinige natuurpartijen in Nederland die haar gebieden op deze manier beheert, daar ga ik me eens in verdiepen!

Louis liet ons een aantal geluksplekken van het Roerdal zien. Hij is gelukscoach bij Klein Geluk uit Roerdalen en organiseert in dit kader allerlei activiteiten voor jong en oud om zo te genieten van de kleine dingen in het leven.

Blij verrast was ik ook met meewandelaar Peter Loomans! Ik ken Peter van verschillende activiteiten uit het duurzaamheidswereldje, o.a. voor Milieudefensie. We spraken elkaar zaterdag bij het ZinZien-symposium. Naast zijn functie als statenlid voor de Partij voor de Dieren in de Provinciale Staten van Limburg, is Peter zichzelf ook aan het bijscholen als scheikundedocent. Hij hoopt jongeren zo te inspireren om vanuit deze discipline bij te gaan dragen aan het vinden van oplossingen voor allerlei milieuproblemen.

Al met al een verrassend leuke dag! Dankjewel, Limburg!